Kırklareli/İncesırt Köyü
İncesırt köyü Demirköy/Kırklareli’ne bağlı bir köydür.köyde yaşayanların tamamı pomaktır ve genellikle pomakça konuşurlar.köyün nufusu hemen hemen yok denecek kadar azalmıştır köyde yaşayanların büyün bölümü şuan İstanbul’da yaşamaktadır.Geçim kaynaklarını orman ve hayvancılıktan sağlamaktadırlar.
Zamanında bu köyde Bulgarlar yaşamışlar.Bulgaristanla sınırı yanlızca bir dere boyu ile çizilmiştir ve komşu ülkelerimizle sınırı en yakın olan köyümüzdür.
İğneada’ya 60 km
köy yakınlarında bulunan Dupnisa Mağarasına ise sadece 12 km uzaklıktadır.
Trakyanın turizme açılan ilk ve tek mağarasıdır.
Dupnisa Mağarası Kırklareli ilinin Demirköy ilçesinin İncesırt Köyü yakınlarında yer almakta ve Trakya’nın turizme açılmış tek mağarasıdır. Mağaranın uzunluğu toplam 2720 metredir.Oluşum yaşı 3-4 milyon yıl olarak bilinmektedir. Mağara, üstte kuru ve altta sulu olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Birbiriyle bağlantılı olan bu iki mağara arasında 30 metre kot farkı bulunmaktadır.
3150 metre uzunluğunda bir doğa harikası olan mağaranın ortalama sıcaklığı kuru mağarada 17 C, suluda 10 C’dır.
Dupnisa,mağara turizmine olduğu gibi av turizminede katkıda bulunmaktadır.Palamut,kayın,meşe,dişbudak,yaban gülü,kame çiçeği,papatya,gül ve savan çiçeği ile kaplı bölge Mayıs ve Haziran aylarında en güzel mevsimini yaşarken tavşan,sincap,tilki,porsuk,karaca,yaban keçisi,kurt ve uçan hayvanları ile canlı zenginliği oluşturuyor.
Sacit Aracı HİT2/İÖ 20141223029
Kaynak:http://www.pomaklar.com
Türkiye’nin tatil beldeleri dendiğinde akla gelen ilk şehirlerinden biridir Antalya. Turizme olan katkısı dışında ülkenin en fazla göç alan yerlerinden biri olması da ayrıca dikkat çeken bir özellik. Antalya deyince akla gelen deniz kum güneş olsa da bu güzel yanları kadar doğal güzellikleri de dikkat çekmektedir. Başta Düden Şelalesi Damlataş Mağarası, Kleopatra Plajı Alanya Kalesi İnce Kum’u ve saymadığımız bir çok doğa harikasıyla Antalya hem plaj turizmi hem de doğal güzellikleriyle gezilip görülmesi gereken bir şehrimizdir.
Tabii Antalya’mızda değinmeden geçemeyeceğimiz ve şehrin simgelerinden olan portakalını ve turunçgillerini de unutmayalım. Eğer Antalya merkeze yolunuz düşerse Konyaaltı’na ve Konyaaltı plajına uğramadan kenti gezmeye başlamayın. Antalya’nın tarihinden bahsedecek olursak, kökeni Lidyalılara dayanıyor. M.Ö 700 – 546 yılları arasında Lidyalıların hakimiyetin bulunan Antalya, daha sonrasında Perslerin hakimiyetin girmiş ve günümüze kadar bir çok uygarlığın içinde yer almıştır. Osmanlı Devleti zamanında bir çok beylik Antalya’yı almak istemiş ama başaramamışlar. Alanya ise 1471 yılında Gedik Ahmet Paşa tarafından Antalya sınırları içerisine dahil edilmiştir. Kurtuluş savaşı döneminde ise İtalyanlar Antalya’yı ele geçirmek için bir çok taktik denemişler ama başaramamışlardır.
Bilindiği kadarıyla ilk olarak Hitit egemenliğinde olan Afyonkarahisar toprakları, sonra sırası ile Frigya ve Lidya egemenliğine geçti. Daha sonra M.Ö. 16 yüzyılda Pers egemenliğine giren Afyonkarahisar’ı Büyük İskender fethetti. Onun ölümünden sonra Selevkos ve Bergama Krallıkları’nın egemenliğine giren topraklar, daha sonra Roma İmparatorluğu topraklarına katıldı.Alparslan’ın Malazgirt Savaşı’ndan sonra Türklerin Anadolu’yu fethiyle Sultan I. Mesut’un emri ile Akronium Kalesi’nin eteklerine Karaşar Türkleri yerleşmiş ve daha sonra kaleye Karahisar adı verilmiştir.
Ankara, başkent olduğunda (13 Ekim 1923), yaklaşık 20 bin nüfuslu küçük bir Orta Anadolu kentiydi. Dar ve kıvrımlı sokaklar boyunca sıralanan mütevazı evlerin ardındaki hayatlar, acılarla yüklüydü. Son yüzyılda yaşanan ekonomik çöküntünün ardından savaş yıllarının yoksulluğu gelmiş; 1917’deki büyük yangının is’leri, kasveti daha da koyulaştırmıştı. Yeşilden yoksundu bu şehir. Ve neşeden. 19.yy. gezginleri Ankara’yı “hüzünlü” ve “bakımsız” bir kent olarak nitelemişlerdi bu yüzden.
Müslüman Araplar birçok kez yağmaladıkları kente Belde-i Beyza (Beyaz Şehir) adını verdiler. Malazgirt Savaşı’ nın ardından başlayan Anadolu’ nun türkleşmesi sonucunda Kutalmışoğlu Süleyman Şah tarafından alınan kentin bundan sonra adı ve kaderi değişir. Nehçet-ül menazil’de buraya gelen hükümdarlardan birinin çiçek açmış ağaçlardan esinlenerek”Akşehir” dediği rivayet edilmektedir. Akşehir’in günümüzde sahip olduğu eserlerin pek çoğu Selçuklular zamanında yapılmıştır. Bu dönemde kent zenginleşir ve gelişir. Horasan illerinden Seyyid Mahmud Hayrani, Nimetullah Nahçevani gibi din bilginleri Akşehir’e göç ederek bu toprakların manevi dokusunun değişmesine katkıda bulunurlar.
Selçuklu devleti’nin çökmesiyle önce Eşrefoğulları,sonra da yüz yıl Hamitoğulları yönetir. Kenti beyliklerden günümüze sadece Marif köyündeki Şeyh Hasan Türbesi ile mezar taşları ulaşır. Akşehir 1381 yılında Murat Hüdavendigar’a satılır. Yıldırım Beyazıt 1402 yılında Timur’a yenilince, Ferruhşah Mescidi’nin cenazelik bölümüne hapsedilir ve burada intihar eder. Timur’un zulmünden bunalan halk, Nasreddin Hoca’yı dirilterek doymak bilmeyen fillerden kurtulmanın çaresini arar. Fetret döneminde kısa bir süre Karamanoğulları eline geçen Akşehir, Fatih Sultan Mehmet tarafından 1467 yılında fethedilir ve cumhuriyete kadar sürecek olan kesintisiz Osmanlı Hâkimiyeti başlar. 15. Yüzyılın sonlarına doğru çeşitli etnik ve dinsel kökenden gelen kavimlerin barış ve kardeşlik içerisinde bir arada yaşadığı günler başlar.
Nihayet ağustos sonunda taarruza karar verilir. 24 Ağustos 1922 günü sabahı ordu harekete hazırdır. Namaz kılınır, Nasreddin Hoca’nın Türbesi ziyaret edilir. Mustafa Kemal’ in askerleri Akşehirlilerin alkış ve dualarıyla cepheye uğurlanır.